05: Kanji o Benkyou Shiyou!

Gdybyśmy przetłumaczyli tytuł artykułu na polski w sposób zupełnie dosłowny, otrzymalibyśmy coś w stylu “Zróbmy usilne czynienie wysiłków dotyczące znaków z Chin dynastii Han!” Jeżeli zdecydujemy się na mniej dosłowne, a bardziej zręczne przetłumaczenie, otrzymamy “Pouczmy się kanji!” Oto właśnie, czego będzie dotyczyć dzisiejszy wpis.

Kanji, którymi zapisujemy słowo kanji

Kanji to znaki używane w japońskim systemie pisma. Ich “podstawowy” zestaw zawiera ponad 2000 znaków. Używane są głównie do zapisywania słów przynależnych do rzeczowników, przymiotników i czasowników. Jak ujawnia dosłowne tłumaczenie ich nazwy, pochodzą z Chin; to stamtąd wywodzi się zdecydowana większość tych symboli. Jednakże, na przestrzeni lat, Japończycy tworzyli także własne kanji. Dobry przykład stanowi znak na pracę. Kanji są stałym elementem japońskiego systemu pisma i ich nauka jest obowiązkowa zarówno dla Japończyków, jak i dla obcokrajowców uczących się języka.

Kanji to ideogramy. Oznacza to, że każdy z nich reprezentuje nie głoskę, a ideę czegoś – np. nauki lub słońca. Stanowią więc swoiste przeciwieństwo alfabetu łacińskiego, używanego także w Polsce. Tę cechę charakterystyczną japońskich znaków widać w bezpośrednim tłumaczeniu z początku wpisu – przez to, że kanji reprezentują idee, nie zaś dźwięki, przekładanie słów zawierających je jest niełatwe.

Każdy znak kanji posiada swoje czytania. One z kolei zawierają w praktyce od jednej do trzech sylab. Do tego, dzielą się na dwa rodzaje – chińskie i japońskie. Te pierwsze są z reguły używane w połączeniach znaków, a te drugie, kiedy znak stoi samodzielnie. Tak samo, jak stopień skomplikowania poszczególnych znaków, bardzo różni się także ilość czytań. Waha się ona od zaledwie jednego do aż kilkunastu. Jednakże, niektóre czytania występują częściej, a inne rzadziej. Tak więc, jeśli natrafimy na znak z dwunastoma sposobami czytania, możemy być niemal pewni, że przynajmniej kilka z nich okaże się bardzo rzadkimi.

A teraz zobaczmy, jak to wszystko wygląda w praktyce.

Stopniowe wypełnianie konturu pokazuje kolejność stawiania kresek

Powyższy znak reprezentuje ideę wody. Kanji bywają zarówno bardziej realistyczne, jak i bardziej symboliczne. Ten należy do tej pierwszej grupy; zdaje się, że inspiracją dla jego powstania były wodospady. Piszemy go za pomocą czterech ruchów, należy więc do prostszych kanji. Posiada dwa czytania – jedno chińskie i jedno japońskie. To pierwsze to SUI, a drugie – MIZU. Tak więc, jeśli napotkamy na ten znak stojący w tekście samodzielnie, przeczytamy go jako mizu, co będzie oznaczać po prostu wodę. Jednakże, jak wiele innych kanji, znak na wodę występuje także w połączeniach.

Mizu taipu, czyli typ wodny

Zobaczmy, co może z tego wyjść.

水位

to połączenie dwóch znaków. Tworzy ono jedno słowo, co wcale nie jest rzadkością w japońskim. Pierwszy symbol po lewej to znany nam już znak na wodę. Podstawowe znaczenie drugiego z nich to “poziom.” Tak więc, połączywszy ze sobą te dwa znaki – tudzież te dwie idee – uzyskujemy połączenie, którego znaczenie to “poziom wody.” Przeczytamy je jako suii. SUI to chińskie czytanie znaki na wodę, a I – znaku na poziom. Połączenia wykorzystujące chińskie czytania obu znaków są bardzo często spotykane.

Przykładów na to dostarczają także Pokémony. Chińskie czytanie SUI znajduje się w nazwie Suicune’a, czy też “wodnego monarchy.” Znajdziemy je także w imieniu jednej z bohaterek z siódmej generacji. Jej japońskie – czyli oryginalne – imię to Suiren. Znacie ją zapewne jako Lanę.

Lana to w oryginale Suiren, a jej siostry – Hou oraz… Sui

Spójrzmy na kolejny przykład.

火山

to kolejne połączenie dwóch znaków. Tak jak w powyższym przykładzie, to połączenie kanji stanowi jedno słowo. Podstawowe znaczenie znaku po lewej to “ogień,” a tego po prawej – “góra.” Tak więc, połączenie tych dwóch symboli da nam “ognistą górę,” czyli wulkan. Ponownie użyjemy chińskich czytań. Będą to odpowiednio KA oraz SAN, a rezultatem będzie przeczytanie tego połączenia jako kazan. S zmieniło się w z; udźwięcznienie często ma miejsce “na granicy” dwóch czytań.

Tutaj także możemy przywołać przykład ze świata Kieszonkowych Stworków. W regionie Alola istnieje lokacja znana w Polsce jako Wulkan Wela. W oryginale jest to ヴェラ火山.

Wulkan Wela w anime Sun i Moon


Powyższy znak reprezentuje ideę człowieka. Ma trzy czytania: japońskie HITO oraz chińskie JIN i NIN. Jeśli stoi w tekście sam, zostanie przeczytany jako hito. Jednakże, jako, że ma więcej niż jedno czytanie chińskie, nie możemy być pewni, którego użyć. Aby sprawnie czytać teksty zapisane japońskim, trzeba po prostu znać nie tylko sposoby czytania znaków, a i wszystkie te połączenia, w których występują. Tak więc, w słowie ryourinin (kucharz) mamy czytanie chińskie NIN, lecz w słowie gaijin (obcokrajowiec) jest to już czytanie JIN.

自転車

to jedno słowo zapisane przy pomocy aż trzech znaków kanji. Dosłownie jest to samoobrający się pojazd, czyli… rower. Chińskie czytania tych trzech znaków to, od lewej do prawej, JI, TEN oraz SHA. Tak więc, przeczytamy je w tej kombinacji jako jitensha. Słowa zapisane przy pomocy trzech kanji są w japońskim dość często spotykane. ale te jeszcze bardziej złożone – z czterech, czy nawet pięciu znaków – są wyraźnie rzadsze.

Reasumując, nie da się ukryć, że nauka kanji jest wymagająca. Jest ich dużo, mają swoje czytania i kolejność stawiania kresek, a także liczne połączenia. To, że reprezentują idee, także bywa mylące. Japończycy uczą się ich całe swoje szkolne lata, a niezbędny zestaw około 2000 znaków znają dopiero po szkole średniej. Tak więc, jest to zadanie na lata – tak jak zresztą nauka japońskiego ogółem. Z drugiej strony, zajęcie to dostarcza satysfakcji i dobrze wpływa na pamięć. Do tego, nauczenie się najtrudniejszego systemu pisma na świecie to z pewnością wielkie osiągnięcie!


Źródła grafik:

Kanji na kanji: https://codynoblog.wordpress.com/2016/10/11/learn-jp-step-3-kanji/

Kanji na wodę: https://nihongoichiban.com/2011/03/24/jlpt-kanji-%E6%B0%B4/

Wodne Pokémony: https://www.amazon.co.jp/dp/B000FTCGKI

Lana: http://knowyourmeme.com/photos/1202220-pokemon-sun-and-moon

Wulkan Wela: SM11

By |2017-07-30T16:49:50+00:00Czerwiec 4th, 2017|Poketto Monsutaa!|4 komentarze

4
Dodaj komentarz

avatar
2 Liczba wątków
2 Liczba odpowiedzi
0 Obserwujący
 
Najwięcej reakcji
Najgorętszy wątek
3 Komentujący
KatakuriNetaroCyrix Ostatni komentujący
  Subskrybuj  
najnowszy najstarszy
Powiadom o
Katakuri
Gość
Katakuri

Najprostsze znaki typów jakich się nauczyłem na pamięć to wodny ognisty robaczy i lodowy.

Cyrix
Gość
Cyrix

Kurczę, lubię tę serię równie mocno, co te dotyczące stricte Pokemonów 😀 Może kogoś zmotywuje do nauki języka, mi niestety zaczyna się kręcić w głowie na samą myśl o nauce, ale artykuł traktuję jako świetną ciekawostkę 🙂